Portal dla tych, którzy wierzą, że przeszłość ma znaczenie. I że historia to sztuka dyskusji, a nie propagandy.

Stonka ziemniaczana. Zmasowane działanie dywersyjno-sabotażowe wymierzone w socjalistyczną Polskę

Stonka ziemniaczana (fot. skeeze, lic. CC0)

fot.skeeze, lic. CC0 Stonka ziemniaczana (fot. skeeze, lic. CC0)

Komunistyczne władze rozgłaszały, że stonka ziemniaczana została zrzucona do Bałtyku z amerykańskich samolotów. W ten oto sposób zgnili kapitaliści podjęli działania dywersyjno-sabotażowe przeciw socjalistycznej uprawie ziemniaka.

Stonka ziemniaczana (leptinotarsa decemlineata) to niewielki chrząszcz z rodziny stonkowatych, pochodzący z Colorado w USA ( stąd potocznie zwany żuczkiem Colorado), gdzie rozprzestrzenił się w latach 70. XIX wieku. Jeden z poważniejszych problemów władz PRL-u w pierwszej połowie lat 50.

Według komunikatu Ministerstwa Rolnictwa i Reform Rolnych zamieszczonego 1 czerwca 1950 roku w „Trybunie Ludu”, chrząszcz ten miał zostać rzekomo zrzucony w masowych ilościach przez samoloty amerykańskie do Bałtyku, skąd wypełzł na polskie wybrzeża, następnie zaś rozpoczął wymierzone w socjalistyczną Polskę działania dywersyjno-sabotażowe w postaci zachłannej konsumpcji liści ziemniaków, uniemożliwiając w ten sposób dalszy wzrost bulw ziemniaczanych.

Nawet ubecja walczy ze stonką

Władze wydały stonce bezlitosną wojnę, ogłaszając od marca 1950 do kwietnia 1957 roku znaczną liczbę uchwał, apeli i okólników, na podstawie których do walki rzucono tysiące obywateli, regularnie przeczesujących plantacje ziemniaków w poszukiwaniu „ognisk stonki”.

Stonka ziemniaczana (fot. sternbea, lic. CC0)

fot.sternbea, lic. CC0 Stonka ziemniaczana (fot. sternbea, lic. CC0)

Problemem zainteresowały się najwyższe czynniki partyjne i rządowe, a od sierpnia 1951 roku do swego rodzaju „rozpracowania operacyjnego” tego chrząszcza przystąpili funkcjonariusze resortu bezpieczeństwa publicznego.

Pomimo mobilizacji poważnych sił i środków stonka dość szybko rozprzestrzeniła się na terenie całego kraju, dlatego też już w połowie lat 50. władze państwowe uznały swoją porażkę i stopniowo zaczęły wycofywać się z rozporządzeń w sprawie zwalczania tego szkodnika.

Polecana literatura:

  1. Okólnik nr 5 ministra rolnictwa i reform rolnych z 31 marca 1950 w sprawie organizacji i wykonania akcji tępienia gryzoni polnych oraz zwalczania stonki ziemniaczanej w roku 1950, „Dziennik Urzędowy Ministerstwa Rolnictwa i Reform Rolnych” 1950, nr 6, poz. 39;
  2. Uchwała nr 310 Prezydium Rządu z 28 kwietnia 1951 w sprawie ochrony kraju przed stonką ziemniaczaną, „Monitor Polski” 1951, nr A-40, poz. 500;
  3. Komunikat Ministerstwa Rolnictwa i Reform Rolnych o zrzutach stonki ziemniaczanej przez samoloty amerykańskie, „Trybuna Ludu” z 1 czerwca 1950, nr 149, s. 1;
  4. A. Kochański, Polska 1944–1991. Informator historyczny, t. 1, Warszawa 1996.

Źródło:

Powyższy tekst ukazał się pierwotnie jako jedno z haseł Abecadła PRL-u. Pozycja autorstwa Zdzisława Zblewskiego została opublikowana nakładem wydawnictwa Znak w 2008 roku.

Tytuł, lead, ilustracje wraz z podpisami, wytłuszczenia, podział akapitów oraz śródtytuły pochodzą od redakcji. Tekst poddano podstawowej obróbce redakcyjnej.

Fascynujący obraz życia w komunistycznej Polsce

Komentarze

brak komentarzy

Dodaj komentarz

Jeśli nie chcesz, nie musisz podawać swojego adresu email, nazwy ani adresu strony www. Możesz komentować całkowicie anonimowo.

Jeśli chcesz zgłosić literówkę lub błąd ortograficzny kliknij TUTAJ.