Portal dla tych, którzy wierzą, że przeszłość ma znaczenie. I że historia to sztuka dyskusji, a nie propagandy.

Tajemnica Arki Przymierza rozwiązana – czy to już koniec poszukiwań?

fot.domena publiczna Arka do dziś rozbudza wyobraźnię i pojawia się w kulturze popularnej

Arka Przymierza jest znakiem przymierza Boga z Izraelem, które zostało zawarte na górze Synaj. To właśnie w arce Mojżesz złożył wyciosane przez siebie dwie kamienne tablice, na których Bóg napisał Dziesięcioro Przykazań – tablice Świadectwa. W Piśmie Świętym Arka Przymierza występuje również pod takimi nazwami jak „Arka Świadectwa”, „Arka Boża”, „Arka Pańska”, „Pan spoczywający na cherubach”, czy „Arka Przymierza Pana Zastępów, który zasiada na cherubach”.


W Księdze Wyjścia tak oddany jest jej opis:

Pan tak przemówił do Mojżesza: Powiedz Izraelitom (…) I uczynią arkę z drewna akacjowego; jej długość będzie wynosiła dwa i pół łokcia; jej wysokość – półtora łokcia i jej szerokość półtora łokcia. I pokryjesz ją czystym złotem wewnątrz i zewnątrz, i uczynisz na niej dokoła złote wieńce. Odlejesz do niej cztery pierścienie ze złota i przymocujesz je do czterech jej boków: dwa pierścienie do jednego jej boku i dwa do drugiego jej boku. Rozkażesz zrobić drążki z drewna akacjowego i pokryjesz je złotem. I włożysz drążki te do pierścieni po obu bokach arki, by można było ją przenosić. Drążki pozostaną w pierścieniach arki i nie będą z nich wyjmowane. I włożysz do arki Świadectwo, które dam tobie. I uczynisz przebłagalnię z czystego złota; długość jej wynosić będzie dwa i pół łokcia, szerokość zaś – półtora łokcia; dwa też cheruby wykujesz ze złota. Uczynisz zaś je na obu krańcach przebłagalni. Jednego cheruba uczynisz na jednym krańcu, a drugiego cheruba na drugim krańcu przebłagalni. Uczynisz cheruby na krańcach górnych. Cheruby będą miały skrzydła rozpostarte ku górze i zakrywać będą swymi skrzydłami przebłagalnię, twarze zaś będą miały zwrócone jeden ku drugiemu. I ku przebłagalni będą zwrócone twarze cherubów. Umieścisz przebłagalnię na wierzchu arki, w arce zaś złożysz Świadectwo, które dam tobie. Tam będę się spotykał z tobą i sponad przebłagalni i z pośrodka cherubów, które są ponad Arką Świadectwa, będę z tobą rozmawiał o wszystkich nakazach, które dam za twoim pośrednictwem Izraelitom.

Tak więc Bóg przekazał Mojżeszowi szczegółowe wytyczne dotyczące konstrukcji arki, która miała zostać umieszczona w Przybytku Świadectwa, Miejscu Najświętszym. Do budowy przybytku oraz wszystkich rzeczy związanych z nim zostali przydzieleni mężczyźni biegli w rzemiośle m.in. Oholiab, zaś wykonawcą samej arki został Besaleel. Z kolei w Księdze Powtórzonego Prawa to Mojżesz zbudował arkę z drewna akacji. Jednakże księga ta nie oddaje już tak dokładnego opisu samej arki, jak uczyniono to w Księdze Wyjścia.

fot.domena publiczna Relief w katedrze w Auch

Jedno pozostało niezmienne. W arce złożono dwie tablice Świadectwa. Czy tylko one znajdowały się w tym wyjątkowym obiekcie? W Pierwszej Księdze Królewskiej i Drugiej Księdze Kronik jest zawarta informacja, iż za czasów Salomona po wniesieniu arki do sanktuarium świątyni, były w niej wyłącznie dwie tablice Przymierza. Jednakże w Liście do Hebrajczyków podano, iż oprócz kamiennych tablic z Dekalogiem, w arce przechowywano złote naczynie z manną oraz laskę Aarona. Jest to odniesienie do fragmentów z Księgi Wyjścia o naczyniu napełnionym omerem manny, które Aaron położył przed Świadectwem i Księgi Liczb, gdzie laskę Aarona złożono przed arką jako znak przeciw zbuntowanym. Ponadto w Księdze Powtórzonego Prawa Mojżesz nakazał lewitom położyć obok Arki Przymierza Księgę Prawa.

Dla Izraelitów arka była znakiem obecności Boga. Jednakże moc spowijająca ją mogła pozbawić życia osoby niepowołane do jej oglądania, dotykania lub narażające się na gniew Pana. Świadczy o tym przypadek ludzi z Bet-Szemesz, Uzzy, czy synów Aarona. Z drugiej strony okazała się wiele razy przydatna, jak to miało miejsce w czasie oblężenia Jerycha lub w trakcie przechodzenia Hebrajczyków przez wody Jordanu. Filistyni również przekonali się na własnej skórze, czym jest Arka Przymierza. Około połowy XI wieku p. n. e. zabrawszy ją z Eben-Haezer, po uprzednim pokonaniu Izraelczyków, przenieśli do Aszdodu i umieścili w świątyni swego boga Dagona. Jakże byli zdziwieni zauważywszy, iż posąg ich boga leży twarzą do ziemi przed Arką Pańską. Podnieśli go więc, lecz nazajutrz powtórzyła się sytuacja. Jednak tym razem „(…) głowa Dagona i obydwie dłonie leżały odcięte na progu” Ponadto Aszdod opanowała zaraza: „Ci, którzy nie umarli, byli dotknięci guzami”. Nic też nie dało przenoszenie arki z miasta do miasta, gdyż wszystkie kolejno dotykała karząca ręka Boga. Zdecydowano więc o zwrocie arki Izraelitom. Odesłano ją razem z darem pokutnym składającym się z pięciu złotych guzów i pięciu złotych myszy (sporządzono także podobizny myszy, ponieważ uznano je za roznosicielki zarazy). Natomiast liczba pięć odpowiadała pięciu miastom filistyńskim tj. Aszdod, Gaza, Aszkelon, Gat i Ekron.

Arkę tak skonstruowano, by dało się ją przenosić podczas wędrówek Hebrajczyków. Zaszczytu niesienia arki dostąpili Kehatyci, członkowie plemienia Lewiego. Jednak mogli ją nieść dopiero wtedy, gdy arcykapłan okrył ją zasłoną, pokrowcem ze skóry delfinów i tkaniną z fioletowej purpury. Gdyby jej bezpośrednio dotknęli lub przez chwilę patrzyli na nią, to by umarli. Natomiast sam arcykapłan mógł zbliżyć się do niej jeden raz w roku, w Dniu Przebłagania, po dokonaniu rytualnego oczyszczenia. Przy czym: „ Rzuci kadzidło na ogień przed Panem, tak iż obłok kadzidła okryje przebłagalnię, która jest na [Arce] Świadectwa. Dzięki temu nie umrze”.

Arka znajdowała się m.in. w Gilgal, Sychem, Betel, Szilo, Eben-Haezer (na czas walki z Filistynami), miastach filistyńskich, Bet-Szemesz, Kiriam-Jearim, domu Obed-Edoma z Gat, Jerozolimie.

Komentarze

brak komentarzy

Dodaj komentarz

Jeśli nie chcesz, nie musisz podawać swojego adresu email, nazwy ani adresu strony www. Możesz komentować całkowicie anonimowo.

Jeśli chcesz zgłosić literówkę lub błąd ortograficzny kliknij TUTAJ.



Informujemy, że nasza strona może dostosowywać treści reklamowe do Twoich zainteresowań i preferencji. Aby to robić, potrzebujemy Twojej zgody na przechowywanie plików cookies oraz podobnych technologii w Twoim urządzeniu końcowym oraz na przetwarzanie danych w celach personalizacji treści marketingowych.

Klikając przycisk "Przejdź do serwisu" lub zamykając to okno za pomocą przycisku "x" wyrażasz zgodę na przetwarzanie, w tym poprzez profilowanie przez Lubimyczytać.pl sp. z o.o. z siedzibą w Poznaniu (61-885), ul. Półwiejska 17/15 oraz naszych zaufanych partnerów, Twoich danych osobowych zapisanych w plikach cookies i innych podobnych technologiach stosowanych w serwisie przez Lubimyczytać.pl sp. z o.o. i zaufanych partnerów w celu marketingowym, obejmującym w szczególności wyświetlanie spersonalizowanych reklam w tym serwisie oraz w Internecie.

Pamiętaj, możesz w każdej chwili nie wyrazić zgody lub cofnąć zgodę na przetwarzanie Twoich danych osobowych. Szczegóły dotyczące wycofania i niewyrażenia zgody znajdziesz w ustawieniach.

Informujemy także, że poprzez korzystanie z serwisu bez zmiany ustawień prywatności w Twojej przeglądarce wyrażasz zgodę na przechowywanie w Twoim urządzeniu końcowym plików cookies i innych podobnych technologii służących do dopasowywania treści marketingowych i reklam.

Więcej informacji na temat zasad przetwarzania danych osobowych, w tym o Twoich uprawnieniach, znajdziesz w naszej Polityce Prywatności.