Portal dla tych, którzy wierzą, że przeszłość ma znaczenie. I że historia to sztuka dyskusji, a nie propagandy.

Kazimierz II (książę kujawski 1267/75–1294 i łęczycki 1288–1294)

Książę Kazimierz II łęczycki nadaje immunitet i prawo średzkie wsiom klasztoru sulejowskiego Górze, Puczniewowi i Kępie.

fot.domena publiczna Książę Kazimierz II łęczycki nadaje immunitet i prawo średzkie wsiom klasztoru sulejowskiego Górze, Puczniewowi i Kępie.

Kazimierz II (ur. ok. 1261–1262, zm. 1294) – książę kujawski i łęczycki, Syn Kazimierza I kujawskiego i jego trzeciej Żony Eufrozyny, córki Kazimierza I opolskiego.

Po śmierci ojca w 1267 roku odziedziczył wraz z braćmi, Władysławem Łokietkiem i Siemowitem, południową cześć Kujaw, zarządzaną realnie przez matkę, podczas gdy północna cześć przypadła synom drugiej żony Kazimierza kujawskiego.

W 1275 roku przejął wraz z Łokietkiem rzeczywiste rządy w dzielnicy brzesko-kujawskiej, zaś Siemowit w ziemi dobrzyńskiej. Po śmierci przyrodniego brata Leszka Czarnego (1288) objął rządy w dzielnicy łęczyckiej. Wraz z Łokietkiem stał po stronie Bolesława II mazowieckiego w jego walce o tron krakowski z Henrykiem IV Prawym; brał udział w bitwie pod Siewierzem, a następnie w walce Łokietka o zdobycie ziemi sandomierskiej.

W późniejszym czasie popierał Łokietka w jego rywalizacji z Wacławem II czeskim o koronę. Wraz z Łokietkiem i Przemysłem II wielkopolskim zawarł w 1293 roku w Kaliszu sojusz, którego celem było wyparcie Czechów z Krakowa i zdobycie korony. Zaangażowanie poza własną dzielnicą powodowało częste najazdy Litwinów. Zginął podczas walki z nimi pod Trojanowem nad Bzurą w 1294 roku. Nie był żonaty.

Autor hasła:

Maciej Michalski – doktor habilitowany, historyk mediewista, związany z Instytutem Historii Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza w Poznaniu. Autor prac poświęconych m. in. historii idei, historii kobiet oraz historii kształtowania się tożsamości narodowej Słowian w XIX wieku. Współautor „Słownika władców polskich”, „Słownika władców Europy średniowiecznej” oraz „Słownika władców Europy nowożytnej i najnowszej”.

Źródło:

Powyższe hasło ukazało się pierwotnie w publikacji książkowej pt. „Słownik władców polskich” (Wydawnictwo Poznańskie 1999) pod redakcją Józefa Dobosza, przygotowanej przez historyków związanych z Uniwersytetem Adama Mickiewicza w Poznaniu i z Polską Akademią Nauk.

Informujemy, że nasza strona może dostosowywać treści reklamowe do Twoich zainteresowań i preferencji. Aby to robić, potrzebujemy Twojej zgody na przechowywanie plików cookies oraz podobnych technologii w Twoim urządzeniu końcowym oraz na przetwarzanie danych w celach personalizacji treści marketingowych.

Klikając przycisk "Przejdź do serwisu" lub zamykając to okno za pomocą przycisku "x" wyrażasz zgodę na przetwarzanie, w tym poprzez profilowanie przez Lubimyczytać.pl sp. z o.o. z siedzibą w Poznaniu (61-885), ul. Półwiejska 17/15 oraz naszych zaufanych partnerów, Twoich danych osobowych zapisanych w plikach cookies i innych podobnych technologiach stosowanych w serwisie przez Lubimyczytać.pl sp. z o.o. i zaufanych partnerów w celu marketingowym, obejmującym w szczególności wyświetlanie spersonalizowanych reklam w tym serwisie oraz w Internecie.

Pamiętaj, możesz w każdej chwili nie wyrazić zgody lub cofnąć zgodę na przetwarzanie Twoich danych osobowych. Szczegóły dotyczące wycofania i niewyrażenia zgody znajdziesz w ustawieniach.

Informujemy także, że poprzez korzystanie z serwisu bez zmiany ustawień prywatności w Twojej przeglądarce wyrażasz zgodę na przechowywanie w Twoim urządzeniu końcowym plików cookies i innych podobnych technologii służących do dopasowywania treści marketingowych i reklam.

Więcej informacji na temat zasad przetwarzania danych osobowych, w tym o Twoich uprawnieniach, znajdziesz w naszej Polityce Prywatności.