Portal dla tych, którzy wierzą, że przeszłość ma znaczenie. I że historia to sztuka dyskusji, a nie propagandy.

Czy na Zawiszy rzeczywiście można było polegać? Jak powstało jedno z najsłynniejszych polskich przysłów?

Zawisza Czarny na obrazie Bitwa pod Grunwaldem Jana Matejki

Zawisza Czarny na obrazie Bitwa pod Grunwaldem Jana Matejki

„Polegać na kimś jak na Zawiszy” – powtarzamy do dzisiaj, tylko z grubsza pamiętając, że istniał rycerz o tym imieniu. Ale kim był ten cały Zawisza Czarny? I czy naprawdę można było na niego liczyć?

Przysłowie „Polegać na kimś jak na Zawiszy” odwołuje się do postaci Zawiszy Czarnego z Garbowa herbu Sulima (zm. 1428), polskiego rycerza i dyplomaty cieszącego się już za życia sławą „rycerza bez skazy”.

Po raz pierwszy odnotował je Stanisław Orzechowski w napisanym w 1561 roku żywocie Jana Tarnowskiego.

Najemnik, rycerz, dyplomata

Zawisza, rycerz z ziemi sandomierskiej, pierwsze kroki w karierze stawiał pod koniec XIV wieku na dworze króla Władysława Jagiełły. Rychło związał się, jak wielu Polaków w tamtym okresie, z Węgrami i ich królem Zygmuntem Luksemburskim. Gdy w czasie wielkiej wojny z Krzyżakami król węgierski poparł zakon, Zawisza wrócił do Polski i wziął udział w bitwie pod Grunwaldem w 1410 roku.

Obycie w świecie i kontakty na dworze Zygmunta, wówczas już także króla rzymskiego, spowodowały, że Zawisza znalazł zatrudnienie w polskiej dyplomacji.

Był członkiem delegacji na sobór w Konstancji, gdzie rozstrzygnąć miano spór polsko-krzyżacki. Przyłączywszy się do orszaku Zygmunta Luksemburskiego, udał się z soboru na zjazd swego protektora z królem aragońskim.

Zapis króla Władysława Jagiełły dla Zawiszy Czarnego

Zapis króla Władysława Jagiełły dla Zawiszy Czarnego

Honor był dla niego najwyższą wartością

Podczas wydanego z tej okazji turnieju rycerskiego w Perpignan pokonał w szrankach cieszącego się opinią najlepszego rycerza w Europie Jana z Aragonii, co odbiło się głośnym echem w kręgach europejskiego rycerstwa.

Dowiedzioną tym sposobem biegłość w rzemiośle wojennym Zawisza wykorzystywał, walcząc za wiarę w szeregach wojsk Zygmunta z husyckimi Czechami i muzułmańskimi Turkami. Podczas wyprawy przeciw tym ostatnim w 1428 roku zginął, osłaniając odwrót armii chrześcijańskiej spod leżącej na południowym brzegu Dunaju twierdzy Golubac.

Komentarze (3)

  1. Anonim Odpowiedz

    Szczerze powiedziawszy liczyłem na jakieś dokładniejsze opisanie postaci, a nie pare sytuacji i masę ogolnikow..

    • Wcibski Odpowiedz

      Autor który dopiera zbiera doswiadczenie, zaczyna pracę w tym rzemiośle. Dużo ogólników ale z czasem napewno napisze coś ciekawego.

Dodaj komentarz

Jeśli nie chcesz, nie musisz podawać swojego adresu email, nazwy ani adresu strony www. Możesz komentować całkowicie anonimowo.

Jeśli chcesz zgłosić literówkę lub błąd ortograficzny kliknij TUTAJ.