Portal dla tych, którzy wierzą, że przeszłość ma znaczenie. I że historia to sztuka dyskusji, a nie propagandy.

Kazimierz II (książę bytomski 1281/1282–1312)

Księstwo bytomskie pod panowaniem Kazimierza w latach 1284–1303 (jasno fioletowy kolor) (fot. Zuber, lic. CC BY-SA 3.0)

fot.Zuber, lic. CC BY-SA 3.0 Księstwo bytomskie pod panowaniem Kazimierza w latach 1284–1303 (jasno fioletowy kolor) (fot. Zuber, lic. CC BY-SA 3.0)

Kazimierz II (ur. ok. 1253/1257, zm. 10 III 1312) – książę bytomski, syn Władysława opolskiego i Eufemii wielkopolskiej.

Był wśród rodzeństwa drugi w porządku starszeństwa (starszy był Mieszko cieszyński, młodsi: Bolesław opolski i Przemysł raciborski). Przy podziale ojcowizny, przeprowadzonym w trudnym do określenia momencie, otrzymał dzielnicę z Bytomiem i Koźlem. Pozostawał w niechętnych stosunkach z księciem wrocławskim Henrykiem IV Prawym, który odprawił (ok. 1286-1287) siostrę opolskich książąt. Ułatwiło to porozumienie Kazimierza z wrogim Henrykowi królem czeskim Wacławem II.

Złożył hołd lenny Wacławowi (15 VIII 1289), a był to pierwszy wypadek uznania się księcia piastowskiego za lennika Czech. Pozostał wierny królowi (uczestniczył w czeskiej wyprawie przeciwko Władysławowi I Łokietkowi pod Sieradz w 1292), ale nie odgrywał nigdy większej roli. Może odszedł potem od związku z Czechami, wydał bowiem swą córkę Marię za wrogiego Czechom króla węgierskiego Karola Roberta z dynastii Andegawenów (1306). Małżeństwo to skojarzono jednak prawdopodobnie przy pośrednictwie książąt halickich (rodzina matki Marii), bez aktywnego udziału samego Kazimierza. Z żony Heleny (zapewne córki księcia halickiego Lwa) zostawił synów: Bolesława, arcybiskupa ostrzyhomskiego, Władysława, księcia bytomskiego, Siemowita, Jerzego i joannitę Mieszka oraz córkę Marię, królową węgierską (zm. 1317).

Autor hasła:

Autor hasła:

Tomasz Jurek – profesor doktor habilitowany, historyk mediewista związany z Instytutem Historii Polskiej Akademii Nauk. Autor wielu publikacji, poświęconych m. in. średniowiecznej historii Śląska. Współautor „Słownika władców polskich”.

Źródło:

Źródło:

Powyższe hasło ukazało się pierwotnie w publikacji książkowej pt. Słownik władców polskich (Wydawnictwo Poznańskie 1999) pod redakcją Józefa Dobosza, przygotowanej przez historyków związanych z Uniwersytetem Adama Mickiewicza w Poznaniu i z Polską Akademią Nauk.

Informujemy, że nasza strona może dostosowywać treści reklamowe do Twoich zainteresowań i preferencji. Aby to robić, potrzebujemy Twojej zgody na przechowywanie plików cookies oraz podobnych technologii w Twoim urządzeniu końcowym oraz na przetwarzanie danych w celach personalizacji treści marketingowych.

Klikając przycisk "Przejdź do serwisu" lub zamykając to okno za pomocą przycisku "x" wyrażasz zgodę na przetwarzanie, w tym poprzez profilowanie przez Lubimyczytać.pl sp. z o.o. z siedzibą w Poznaniu (61-885), ul. Półwiejska 17/15 oraz naszych zaufanych partnerów, Twoich danych osobowych zapisanych w plikach cookies i innych podobnych technologiach stosowanych w serwisie przez Lubimyczytać.pl sp. z o.o. i zaufanych partnerów w celu marketingowym, obejmującym w szczególności wyświetlanie spersonalizowanych reklam w tym serwisie oraz w Internecie.

Pamiętaj, możesz w każdej chwili nie wyrazić zgody lub cofnąć zgodę na przetwarzanie Twoich danych osobowych. Szczegóły dotyczące wycofania i niewyrażenia zgody znajdziesz w ustawieniach.

Informujemy także, że poprzez korzystanie z serwisu bez zmiany ustawień prywatności w Twojej przeglądarce wyrażasz zgodę na przechowywanie w Twoim urządzeniu końcowym plików cookies i innych podobnych technologii służących do dopasowywania treści marketingowych i reklam.

Więcej informacji na temat zasad przetwarzania danych osobowych, w tym o Twoich uprawnieniach, znajdziesz w naszej Polityce Prywatności.