Portal dla tych, którzy wierzą, że przeszłość ma znaczenie. I że historia to sztuka dyskusji, a nie propagandy.

Robert Guiscard (książę Apulii i Kalabrii 1057–1085)

Portret Roberta Guiscarda.

fot.Merry-Joseph Blondel/domena publiczna Portret Roberta Guiscarda.

Robert Guiscard (ur. ok. 1015 w Normandii, zm. 17 VII 1085 na wyspie Kefalinia) – książę Apulii i Kalabrii od 1057 roku. Syn Tankreda z Hauteville, średnio zamożnego pana z Cotentin, i jego drugiej żony, Fredesendy. Był dwukrotnie żonaty. Z pierwszego związku, z Alberadą (rozwiódł się z nią w 1057 lub 1058 roku) miał syna Boemunda I (ok. 1052–1111), od 1088 roku księcia Tarentu, od 1098 roku księcia Antiochii, jednego z wodzów pierwszej wyprawy krzyżowej. Ze związku z drugą żoną, Sigelgajtą (zm. 1090), córką Gaimara IV, księcia Salerno, pozostawił dwóch synów: Rogera (zm. 1111), od 1985 roku księcia Apulii i Kalabrii, oraz Gwidona (zm. 1107), księcia Amalfii. Ciało Roberta, sprowadzone do Italii, spoczęło w kościele Świętej Trójcy w Venosie obok jego starszych braci.

Przybył do Włoch z Normandii w 1046 roku śladem swych starszych braci: Wilhelma, Drogona i Humfreda. Początkowo służył pod rozkazami Drogona, hrabiego Apulii i Kalabrii. Po jego śmierci (1051) związał się z Humfredem. Dysponując stosunkowo skromnymi siłami zbrojnymi, podjął walkę z Bizantyńczykami w Kalabrii i po upływie kilkunastu lat zakończył podbój tej prowincji. W 1060 roku zdobył Reggio, ostatni bastion panowania bizantyńskiego w Kalabrii.

Wspólnie z Humfredem z Hauteville rozgromił wojska papieża Leona IX pod Civitate (17 VI 1053). Zwycięstwo to, a także przybierający na sile konflikt między cesarstwem a Stolicą Apostolską, zapewniło Robertowi swobodę dalszych poczynań. Po śmierci Humfreda (1057) objął władzę w księstwie Apulii i Kalabrii. W 1059 roku uznał się lennikiem papieskim, otrzymując w zamian od papieża Mikołaja II potwierdzenie swego tytułu książęcego i wszystkich zdobytych przez siebie ziem w południowej Italii (tzw. konkordat z Melfi).

Kontynuując ekspansję zbrojną, rozpoczął wspólnie z młodszym bratem Rogerem podbój Sycylii (1061). Atakował również posiadłości Bizancjum w Apulii. W 1071 roku zdobył Bari, ostatnią bazę bizantyńską w południowych Włoszech.

Pod władzę Roberta dostały się także księstwa longobardzkie. W 1073 roku zajął księstwo Amalfi, a w grudniu 1076 roku Salerno, skąd wypędził ostatniego władcę longobardzkiego Gisulfa, brata swojej żony Sigelgajty. Po likwidacji władztw longobardzkich przerzucił swe wojska na drugą stronę Adriatyku i rozpoczął podbój Bizancjum.

W 1081 roku zajął Durazzo (obecnie Durrës), przeszedł przez Epir, Macedonię, Tesalię i obległ Larisę. Wiosną 1082 roku przekazał dowództwo swemu synowi Boemundowi, a sam powrócił do Włoch, gdzie wybuchły zamieszki zagrażające jego panowaniu. Po stłumieniu rebelii umocnił sojusz ze Stolicą Apostolską. W maju 1084 roku uwolnił papieża Grzegorza VII, oblężonego przez cesarza Henryka IV w Rzymie. Po wyparciu wojsk niemieckiego władcy znad Tybru, złupił miasto. Zmarł na tyfus na jońskiej wyspie Kefalinia w czasie kolejnej wyprawy przeciw Bizancjum.

Autor hasła:

Andrzej Kamieński – doktor habilitowany, historyk specjalizujący się w historii nowożytnej, związany z Instytutem Historii Polskiej Akademii Nauk. Autor wielu publikacji poświęconych m. in. dynastii Hohenzollernów. Współautor „Słownika władców Europ średniowiecznej”, „Słownika władców Europy nowożytnej i najnowszej” oraz „Słownika władców polskich”.

Źródło:

Powyższe hasło ukazało się pierwotnie w publikacji książkowej pt. Słownik władców Europy średniowiecznej (Wydawnictwo Poznańskie 2005) pod redakcją Józefa Dobosza, przygotowanej przez historyków związanych z Uniwersytetem Adama Mickiewicza w Poznaniu i z Polską Akademią Nauk.

Informujemy, że nasza strona może dostosowywać treści reklamowe do Twoich zainteresowań i preferencji. Aby to robić, potrzebujemy Twojej zgody na przechowywanie plików cookies oraz podobnych technologii w Twoim urządzeniu końcowym oraz na przetwarzanie danych w celach personalizacji treści marketingowych.

Klikając przycisk "Przejdź do serwisu" lub zamykając to okno za pomocą przycisku "x" wyrażasz zgodę na przetwarzanie, w tym poprzez profilowanie przez Lubimyczytać.pl sp. z o.o. z siedzibą w Poznaniu (61-885), ul. Półwiejska 17/15 oraz naszych zaufanych partnerów, Twoich danych osobowych zapisanych w plikach cookies i innych podobnych technologiach stosowanych w serwisie przez Lubimyczytać.pl sp. z o.o. i zaufanych partnerów w celu marketingowym, obejmującym w szczególności wyświetlanie spersonalizowanych reklam w tym serwisie oraz w Internecie.

Pamiętaj, możesz w każdej chwili nie wyrazić zgody lub cofnąć zgodę na przetwarzanie Twoich danych osobowych. Szczegóły dotyczące wycofania i niewyrażenia zgody znajdziesz w ustawieniach.

Informujemy także, że poprzez korzystanie z serwisu bez zmiany ustawień prywatności w Twojej przeglądarce wyrażasz zgodę na przechowywanie w Twoim urządzeniu końcowym plików cookies i innych podobnych technologii służących do dopasowywania treści marketingowych i reklam.

Więcej informacji na temat zasad przetwarzania danych osobowych, w tym o Twoich uprawnieniach, znajdziesz w naszej Polityce Prywatności.