Portal dla tych, którzy wierzą, że przeszłość ma znaczenie. I że historia to sztuka dyskusji, a nie propagandy.

Kunegunda-Kinga (księżna krakowsko-sandomierska, błogosławiona)

Obraz Matejki przedstawiający Kingę-Kunegundę (fot. domena publiczna)

fot.domena publiczna Obraz Matejki przedstawiający Kingę-Kunegundę (fot. domena publiczna)

Kunegunda-Kinga (ur. 5 III 1234, zm. 24 VII 1292) – księżna krakowsko-sandomierska, żona Bolesława V Wstydliwego, klaryska, błogosławiona, córka Beli IV, króla węgierskiego.

Już w 1239 r. pojawiła się w księstwie sandomierskim jako przyszła żona wówczas ledwie dwunastoletniego księcia Bolesława. Ów projekt małżeński był wyrazem zacieśnienia współpracy między dynastiami Piastów i węgierskich Arpadów, ważny zapewne dla niewiele wówczas znaczącego księcia polskiego. Młoda księżna dorastała więc pod okiem swej przyszłej teściowej Grzymisławy oraz być może szwagierki, księżnej Salomei. Znała język polski i węgierski, a także łacinę i potrafiła czytać. Prawdopodobnie już w dzieciństwie wpojono jej zasady głębokiej religijności w duchu franciszkańskim.

Małżeństwo Kunegundy z Bolesławem zostało zawarte ok. 1247 r. w Krakowie. Posag księżnej był zapewne bardzo wysoki (złoto, srebro i drogie kamienie), a ona sama dysponowała samodzielnością majątkową. Jakieś dobra otrzymała od małżonka już przy zaślubinach, a w 1257 r. dostała jeszcze Sądecczyznę. Dysponowała też cłami w Wojniczu, Opatowcu i Korczynie. Wydaje się, że oprócz mocnej pozycji majątkowej księżna wywierała też spory wpływ na politykę zewnętrzną, zwłaszcza węgierską (często podróżowała na dwór węgierski), a także wielokrotnie występowała jako współwystawczyni dokumentów męża. Przypisuje się jej również czynny udział w staraniach o kanonizację św. Stanisława. Znana była też jej działalność gospodarcza, zwłaszcza na zarządzanej przez nią Sądecczyźnie. Zapewne jeszcze za życia męża żarliwie religijna księżna wstąpiła do III zakonu św. Franciszka, a na pogrzebie Bolesława (1279) wystąpiła już w habicie zakonnym.

Po pogrzebie udała się do Sącza, gdzie dokonała fundacji klasztoru Klarysek, w którym osiadła. 6 lipca 1280 r. wystawiła dokument fundacyjny klasztoru, przekazując mu miasto Sącz z cłem oraz 28 okolicznych wsi. Musiała jednak zabiegać o zatwierdzenie swej fundacji przez następcę Bolesława na tronie krakowskim, Leszka Czarnego. Ostateczne nową placówkę klasztorną zatwierdził papież w 1283 r. Księżna zmarła nie pozostawiając potomstwa, co było wynikiem jej religijności i woli zachowania czystości w małżeństwie z powodów dewocyjnych.

Kult Kunegundy szerzył się w diecezji krakowskiej zapewne już na początku XIV w., gdyż wówczas zaczęto kolejno spisywać dokonane za jej sprawa cuda, a krótko po 1320 r. żywot. Zapiski o cudach oraz żywot połączono w całość w 1329 r. W XV w. ponownie zapisywano cuda związane z interwencją księżnej, a Jan Długosz opracował jej nowy żywot. W XVII w. rozpoczęto starania o kanonizację Kunegundy, zwieńczone w 1690 r. beatyfikacją.

Autor hasła:

Józef Dobosz – profesor doktor habilitowany, historyk mediewista i nauczyciel akademicki związany z Uniwersytetem im. Adama Mickiewicza w Poznaniu. Autor wielu książek i artykułów naukowych, m. in. monografii poświęconej Kazimierzowi II Sprawiedliwemu (2011). Redaktor „Słownika władców Europy średniowiecznej” oraz „Słownika władców Europy nowożytnej i najnowszej”. Współautor „Słownika władców polskich”.

Źródło:

Powyższe hasło ukazało się pierwotnie w publikacji książkowej pt. Słownik władców polskich (Wydawnictwo Poznańskie 1999) pod redakcją Józefa Dobosza, przygotowanej przez historyków związanych z Uniwersytetem Adama Mickiewicza w Poznaniu i z Polską Akademią Nauk.

Informujemy, że nasza strona może dostosowywać treści reklamowe do Twoich zainteresowań i preferencji. Aby to robić, potrzebujemy Twojej zgody na przechowywanie plików cookies oraz podobnych technologii w Twoim urządzeniu końcowym oraz na przetwarzanie danych w celach personalizacji treści marketingowych.

Klikając przycisk "Przejdź do serwisu" lub zamykając to okno za pomocą przycisku "x" wyrażasz zgodę na przetwarzanie, w tym poprzez profilowanie przez Lubimyczytać.pl sp. z o.o. z siedzibą w Poznaniu (61-885), ul. Półwiejska 17/15 oraz naszych zaufanych partnerów, Twoich danych osobowych zapisanych w plikach cookies i innych podobnych technologiach stosowanych w serwisie przez Lubimyczytać.pl sp. z o.o. i zaufanych partnerów w celu marketingowym, obejmującym w szczególności wyświetlanie spersonalizowanych reklam w tym serwisie oraz w Internecie.

Pamiętaj, możesz w każdej chwili nie wyrazić zgody lub cofnąć zgodę na przetwarzanie Twoich danych osobowych. Szczegóły dotyczące wycofania i niewyrażenia zgody znajdziesz w ustawieniach.

Informujemy także, że poprzez korzystanie z serwisu bez zmiany ustawień prywatności w Twojej przeglądarce wyrażasz zgodę na przechowywanie w Twoim urządzeniu końcowym plików cookies i innych podobnych technologii służących do dopasowywania treści marketingowych i reklam.

Więcej informacji na temat zasad przetwarzania danych osobowych, w tym o Twoich uprawnieniach, znajdziesz w naszej Polityce Prywatności.