Portal dla tych, którzy wierzą, że przeszłość ma znaczenie. I że historia to sztuka dyskusji, a nie propagandy.

Henryk mazowiecki (biskup płocki 1390–1393)

Katedra w Płocku, gdzie Henryk był biskupem.

fot.Krzysztof Maria Różański/CC BY-SA 2.5 Katedra w Płocku, gdzie Henryk był biskupem.

Henryk mazowiecki (ur. ok. 1368–1370, zm. 1393) – książę mazowiecki, biskup płocki, syn Siemowita III mazowieckiego i jego drugiej żony Ludmiłły, córki Bolesława Il ziębickiego. Urodził się najprawdopodobniej w więzieniu, w którym przebywała Ludmiłła posądzona o cudzołóstwo. Po zabójstwie matki był wychowywany na dworze słupskim przez siostrę Małgorzatę, gdzie najprawdopodobniej uzyskał staranne wykształcenie. Ojciec
przeznaczył go do stanu duchownego, zastrzegając jednak w swoim testamencie możliwość zrezygnowania przez Henryka z kariery duchownej.

W 1378 roku uzyskał probostwo płockie, zamienione jednakże na łęczyckie. Obydwa stanowiska dostał dzięki staraniom i czynnemu poparciu ojca. Po śmierci ojca w 1388 roku bracia, Siemowit IV i Janusz I, wystarali się dla niego o biskupstwo płockie, które otrzymał po 1390 roku. Był zręcznym dyplomatą. Król Władysław II Jagiełło powierzał mu trudne poselstwa do Krzyżaków i na Litwę.

Podczas jednej z misji do Witolda Henryk spotkał Ryngałłę, córkę Kiejstuta i siostrę Witolda, w której się zakochał. Dla niej zrezygnował z kariery kościelnej i poślubił ją, nie czekając na dyspensę. Został otruty krótko po swoim ślubie, już podczas pogarszania się stosunków Witolda z Zakonem. Pochowano go w Płocku jako księcia mazowieckiego. Nie miał dzieci.

Autor hasła:

Maciej Michalski – doktor habilitowany, historyk mediewista, związany z Instytutem Historii Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza w Poznaniu. Autor prac poświęconych m. in. historii idei, historii kobiet oraz historii kształtowania się tożsamości narodowej Słowian w XIX wieku. Współautor „Słownika władców polskich”, „Słownika władców Europy średniowiecznej” oraz „Słownika władców Europy nowożytnej i najnowszej”.

Źródło:

Powyższe hasło ukazało się pierwotnie w publikacji książkowej „Słownik władców polskich” (Wydawnictwo Poznańskie 1999) pod redakcją Józefa Dobosza, przygotowanej przez historyków związanych z Uniwersytetem Adama Mickiewicza w Poznaniu i z Polską Akademią Nauk.

Informujemy, że nasza strona może dostosowywać treści reklamowe do Twoich zainteresowań i preferencji. Aby to robić, potrzebujemy Twojej zgody na przechowywanie plików cookies oraz podobnych technologii w Twoim urządzeniu końcowym oraz na przetwarzanie danych w celach personalizacji treści marketingowych.

Klikając przycisk "Przejdź do serwisu" lub zamykając to okno za pomocą przycisku "x" wyrażasz zgodę na przetwarzanie, w tym poprzez profilowanie przez Lubimyczytać.pl sp. z o.o. z siedzibą w Poznaniu (61-885), ul. Półwiejska 17/15 oraz naszych zaufanych partnerów, Twoich danych osobowych zapisanych w plikach cookies i innych podobnych technologiach stosowanych w serwisie przez Lubimyczytać.pl sp. z o.o. i zaufanych partnerów w celu marketingowym, obejmującym w szczególności wyświetlanie spersonalizowanych reklam w tym serwisie oraz w Internecie.

Pamiętaj, możesz w każdej chwili nie wyrazić zgody lub cofnąć zgodę na przetwarzanie Twoich danych osobowych. Szczegóły dotyczące wycofania i niewyrażenia zgody znajdziesz w ustawieniach.

Informujemy także, że poprzez korzystanie z serwisu bez zmiany ustawień prywatności w Twojej przeglądarce wyrażasz zgodę na przechowywanie w Twoim urządzeniu końcowym plików cookies i innych podobnych technologii służących do dopasowywania treści marketingowych i reklam.

Więcej informacji na temat zasad przetwarzania danych osobowych, w tym o Twoich uprawnieniach, znajdziesz w naszej Polityce Prywatności.