Portal dla tych, którzy wierzą, że przeszłość ma znaczenie. I że historia to sztuka dyskusji, a nie propagandy.

Cecylia Renata (królowa Polski 1637–1644)

Portret Cecylii Renaty Habsburżanki.

fot.Peeter Danckers de Rij/domena publiczna Portret Cecylii Renaty Habsburżanki.

Cecylia Renata (ur. 6 lipca 1611, zm. 24 marca 1644) – królowa Polski, pierwsza żona Władysława IV Wazy, córka cesarza Ferdynanda II i Marii Anny, córki Wilhelma V, księcia bawarskiego.

Małżeństwo Cecylii Renaty z królem Polski było przypieczętowaniem przymierza Władysława IV z Habsburgami i udaremniło zbliżenie Rzeczypospolitej z Francją. Ślub odbył się 12 września 1637 roku w Warszawie, natomiast jej koronacja następnego dnia w warszawskiej kolegiacie świętego Jana. Ten ostatni akt był odstępstwem od pradawnej tradycji i wywołał ostry protest sejmu, który w 1638 roku wydał uchwałę zakazującą w przyszłości koronacji poza jej starym miejscem – Krakowem.

Królowa, mająca silne przekonanie o swej godności, nieładna, wywalczyła sobie z trudem stosowne miejsce przy królu. Ukróciła przygody erotyczne Władysława IV i usunęła z dworu jego kochankę, piękną mieszczkę Jadwigę Łuszkowską. Ograniczyła również znaczenie dworskiej kamaryli kierowane przez Adama Kazanowskiego, tworząc systematycznie swoje własne stronnictwo złożone przede wszystkim z ortodoksyjnych katolików o prohabsburskiej orientacji.

Wywierała duży wpływ na rozdawnictwo dostojeństw, obsadzając najważniejsze urzędy w państwie swoimi zwolennikami. Poparciu królowej zawdzięczali swoje kariery urzędnicze tacy magnaci, jak kanclerz wielki koronny Jerzy Ossoliński i prymas Jan Lipski. Cecylia Renata obdarzyła Władysława IV trojgiem dzieci, z których żadne nie dożyło lat dojrzałych. Zmarła w Wilnie, dzień po wydaniu na świat martwego syna. Ciało jej sprowadzono do Krakowa i pochowano w kościele katedralnym na Wawelu.

Autor hasła:

Andrzej Kamieński – doktor habilitowany, historyk specjalizujący się w historii nowożytnej, związany z Instytutem Historii Polskiej Akademii Nauk. Autor wielu publikacji poświęconych m. in. dynastii Hohenzollernów. Współautor „Słownika władców Europy średniowiecznej”, „Słownika władców Europy nowożytnej i najnowszej” oraz „Słownika władców polskich”.

Źródło:

Powyższe hasło ukazało się pierwotnie w publikacji książkowej pt. Słownik władców polskich (Wydawnictwo Poznańskie 1999) pod redakcją Józefa Dobosza, przygotowanej przez historyków związanych z Uniwersytetem Adama Mickiewicza w Poznaniu i z Polską Akademią Nauk.

Informujemy, że nasza strona może dostosowywać treści reklamowe do Twoich zainteresowań i preferencji. Aby to robić, potrzebujemy Twojej zgody na przechowywanie plików cookies oraz podobnych technologii w Twoim urządzeniu końcowym oraz na przetwarzanie danych w celach personalizacji treści marketingowych.

Klikając przycisk "Przejdź do serwisu" lub zamykając to okno za pomocą przycisku "x" wyrażasz zgodę na przetwarzanie, w tym poprzez profilowanie przez Lubimyczytać.pl sp. z o.o. z siedzibą w Poznaniu (61-885), ul. Półwiejska 17/15 oraz naszych zaufanych partnerów, Twoich danych osobowych zapisanych w plikach cookies i innych podobnych technologiach stosowanych w serwisie przez Lubimyczytać.pl sp. z o.o. i zaufanych partnerów w celu marketingowym, obejmującym w szczególności wyświetlanie spersonalizowanych reklam w tym serwisie oraz w Internecie.

Pamiętaj, możesz w każdej chwili nie wyrazić zgody lub cofnąć zgodę na przetwarzanie Twoich danych osobowych. Szczegóły dotyczące wycofania i niewyrażenia zgody znajdziesz w ustawieniach.

Informujemy także, że poprzez korzystanie z serwisu bez zmiany ustawień prywatności w Twojej przeglądarce wyrażasz zgodę na przechowywanie w Twoim urządzeniu końcowym plików cookies i innych podobnych technologii służących do dopasowywania treści marketingowych i reklam.

Więcej informacji na temat zasad przetwarzania danych osobowych, w tym o Twoich uprawnieniach, znajdziesz w naszej Polityce Prywatności.