Portal dla tych, którzy wierzą, że przeszłość ma znaczenie. I że historia to sztuka dyskusji, a nie propagandy.

Bolesław-Jerzy II (książę halicko-włodzimierski 1325–1340)

Podobizna Bolesława-Jerzego.

fot.domena publiczna Podobizna Bolesława-Jerzego.

Bolesław-Jerzy (ur. przed 1314, zm. 1340) – książę halicko-włodzimierski, syn Trojdena I, księcia sochaczewskiego i czerskiego, oraz Marii, córki Jerzego, księcia halicko-włodzimierskiego.

Na tronie halicko-włodzimierskim, który dziedziczył przez matkę, osadził go Władysław I Łokietek. Zmienił wtedy imię na Jerzy i wyznanie na prawosławne. Jego rządy to ciągłe lawirowanie pomiędzy Polską, Mazowszem, Litwą i Rusią. Był lojalny zarówno wobec Łokietka, a później Kazimierza III Wielkiego, jak i swojej rodziny na Mazowszu, która niejednokrotnie jednoczyła się z Krzyżakami przeciwko Polsce.

Ze strony litewskiej zagrażał mu Lubart, syn Giedymina, który był żonaty z córką ostatniego księcia włodzimierskiego. Potencjalny konflikt rozwiązał, żeniąc się w 1331 roku z siostrą Lubarta. Utrzymywał też zapewne dobre stosunki z Węgrami, spotykamy go bowiem na zjeździe w Wyszehradzie w 1338 roku. Mimo prób zawarcia sojuszu z bojarami ruskimi, ci sprzymierzyli się z Tatarami i w 1340 roku otruli księcia.

Bolesław-Jerzy był żonaty z Eufemią (1331), córką Giedymina, księcia litewskiego. Nie miał dzieci. Najważniejsze z punktu widzenia interesów Polski były jego stosunki z Władysławem Łokietkiem, a później z Kazimierzem Wielkim. Najprawdopodobniej na krótko przed śmiercią, nie mając potomstwa, przekazał prawa do księstwa halicko-włodzimierskiego Kazimierzowi Wielkiemu. Ten bowiem wkrótce po jego śmierci przyłączył to księstwo do Korony. Akt ten rozpoczął długą rywalizację Polski z Węgrami i Litwą o tę część Rusi.

Autor hasła:

Maciej Michalski – doktor habilitowany, historyk mediewista, związany z Instytutem Historii Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza w Poznaniu. Autor prac poświęconych m.in. historii idei, historii kobiet oraz historii kształtowania się tożsamości narodowej Słowian w XIX wieku. Współautor „Słownika władców polskich”, „Słownika władców Europy średniowiecznej” oraz „Słownika władców Europy nowożytnej i najnowszej”.

Źródło:

Powyższe hasło ukazało się pierwotnie w publikacji książkowej „Słownik władców polskich” (Wydawnictwo Poznańskie 1999) pod redakcją Józefa Dobosza, przygotowanej przez historyków związanych z Uniwersytetem Adama Mickiewicza w Poznaniu i z Polską Akademią Nauk.

Informujemy, że nasza strona może dostosowywać treści reklamowe do Twoich zainteresowań i preferencji. Aby to robić, potrzebujemy Twojej zgody na przechowywanie plików cookies oraz podobnych technologii w Twoim urządzeniu końcowym oraz na przetwarzanie danych w celach personalizacji treści marketingowych.

Klikając przycisk "Przejdź do serwisu" lub zamykając to okno za pomocą przycisku "x" wyrażasz zgodę na przetwarzanie, w tym poprzez profilowanie przez Lubimyczytać.pl sp. z o.o. z siedzibą w Poznaniu (61-885), ul. Półwiejska 17/15 oraz naszych zaufanych partnerów, Twoich danych osobowych zapisanych w plikach cookies i innych podobnych technologiach stosowanych w serwisie przez Lubimyczytać.pl sp. z o.o. i zaufanych partnerów w celu marketingowym, obejmującym w szczególności wyświetlanie spersonalizowanych reklam w tym serwisie oraz w Internecie.

Pamiętaj, możesz w każdej chwili nie wyrazić zgody lub cofnąć zgodę na przetwarzanie Twoich danych osobowych. Szczegóły dotyczące wycofania i niewyrażenia zgody znajdziesz w ustawieniach.

Informujemy także, że poprzez korzystanie z serwisu bez zmiany ustawień prywatności w Twojej przeglądarce wyrażasz zgodę na przechowywanie w Twoim urządzeniu końcowym plików cookies i innych podobnych technologii służących do dopasowywania treści marketingowych i reklam.

Więcej informacji na temat zasad przetwarzania danych osobowych, w tym o Twoich uprawnieniach, znajdziesz w naszej Polityce Prywatności.