Portal dla tych, którzy wierzą, że przeszłość ma znaczenie. I że historia to sztuka dyskusji, a nie propagandy.

Bernard (książę świdnicki 1312/1322–1326)

Herb księstwa świdnickiego

fot.domena publiczna Herb księstwa świdnickiego

Bernard (ur. ok. 1290, zm. 6 maja 1326) – książę świdnicki, syn Bolka I świdnickiego i Beatrycze brandenburskiej. W chwili śmierci ojca (w 1301 roku) był jeszcze małoletni. Opiekę nad księstwem świdnickim sprawował brat matki młodych książąt, margrabia brandenburski Herman.

Samodzielne rządy objął Bernard w 1309 roku i władał początkowo całym ojcowskim dziedzictwem, z czasem dopiero wydzielając dzielnice dorastającym braciom: Henrykowi w Jaworze (w 1312 roku) i Bolkowi w Ziębicach (w 1322 roku).

Obawiając się ambitnych planów Henryka głogowskiego, szukał porozumienia z wrogim mu Władysławem I Łokietkiem i pojął jego córkę Kunegundę za żonę (ok. 1310 roku). Jednocześnie związał się z wpływowym w Niemczech rodem bawarskich Wittelsbachów, wydając (1308–1311) swą siostrę za Ludwika Wittelsbacha, przyszłego (od 1314 roku) króla niemieckiego i cesarza.

Bernard wspierał szwagra w walce o koronę cesarską, osobiście uczestniczył w zwycięskiej bitwie pod Mühldorfem w Bawarii (w 1322 roku). Wziął też udział w wyprawie krzyżackiej na Litwę (w 1322 roku). Dobre stosunki z Krzyżakami świadczą o stosunkowo luźnym charakterze związku Bernarda z Łokietkiem (zaciekłym wrogiem Zakonu).

Pochowany został w klasztorze w Krzeszowie. Z małżeństwa z Kunegundą pozostawił synów: Bolka II i Henryka oraz córki: Konstancję (wydaną za Przemka głogowskiego), Elżbietę (wydaną za Bolesława II opolskiego) i Beatę (pochowaną w kościele franciszkańskim w Wittemberdze).

Autor hasła:

Tomasz Jurek – profesor doktor habilitowany, historyk mediewista związany z Instytutem Historii Polskiej Akademii Nauk. Autor wielu publikacji, poświęconych m. in. średniowiecznej historii Śląska. Współautor „Słownika władców polskich”.

Źródło:

Powyższe hasło ukazało się pierwotnie w publikacji książkowej pt. Słownik władców polskich (Wydawnictwo Poznańskie 1999) pod redakcją Józefa Dobosza, przygotowanej przez historyków związanych z Uniwersytetem Adama Mickiewicza w Poznaniu i z Polską Akademią Nauk.

Informujemy, że nasza strona może dostosowywać treści reklamowe do Twoich zainteresowań i preferencji. Aby to robić, potrzebujemy Twojej zgody na przechowywanie plików cookies oraz podobnych technologii w Twoim urządzeniu końcowym oraz na przetwarzanie danych w celach personalizacji treści marketingowych.

Klikając przycisk "Przejdź do serwisu" lub zamykając to okno za pomocą przycisku "x" wyrażasz zgodę na przetwarzanie, w tym poprzez profilowanie przez Lubimyczytać.pl sp. z o.o. z siedzibą w Poznaniu (61-885), ul. Półwiejska 17/15 oraz naszych zaufanych partnerów, Twoich danych osobowych zapisanych w plikach cookies i innych podobnych technologiach stosowanych w serwisie przez Lubimyczytać.pl sp. z o.o. i zaufanych partnerów w celu marketingowym, obejmującym w szczególności wyświetlanie spersonalizowanych reklam w tym serwisie oraz w Internecie.

Pamiętaj, możesz w każdej chwili nie wyrazić zgody lub cofnąć zgodę na przetwarzanie Twoich danych osobowych. Szczegóły dotyczące wycofania i niewyrażenia zgody znajdziesz w ustawieniach.

Informujemy także, że poprzez korzystanie z serwisu bez zmiany ustawień prywatności w Twojej przeglądarce wyrażasz zgodę na przechowywanie w Twoim urządzeniu końcowym plików cookies i innych podobnych technologii służących do dopasowywania treści marketingowych i reklam.

Więcej informacji na temat zasad przetwarzania danych osobowych, w tym o Twoich uprawnieniach, znajdziesz w naszej Polityce Prywatności.