Portal dla tych, którzy wierzą, że przeszłość ma znaczenie. I że historia to sztuka dyskusji, a nie propagandy.

Bitwa pod Martynowem (20 lutego 1626)

Bitwa pod Martynowem (20 lutego 1626) – W II 1626, łamiąc ugodę zawartą z Rzecząpospolitą, liczny czambuł Tatarów pod dowództwem Mehmet-Gireja najechał Wołyń i Podole. Zagony tatarskie, pustosząc po drodze okolicę, zmierzały ku przeprawie na Dniestrze. Mimo choroby, hetman wielki koronny Stanisław Koniecpolski błyskawicznie zebrał wojsko i 20 II zaszedł Tatarom drogę pod Martynowem. Nadejście wojsk koronnych całkowicie zaskoczyło chana, który chcąc uniknąć walnej rozprawy, zostawił część wojsk dla osłony wycofującego się kosza. Po rozbiciu oddziału osłonowego hetman ruszył w pogoń za koszem. Dopadł go na przeprawie przez bród zwany Bołka. Natarcie wojsk polskich było tak druzgocące, że Tatarzy pierzchając stracili cały ogromny tabor, jasyr i łupy.

Autor hasła:

Dr Jerzy Ronikier – historyk kultury i mentalności. Pracował w Instytucie Zarządzania oraz Instytucie Informacji Naukowej i Komunikacji Społecznej Uniwersytetu Jagiellońskiego. Autor pracy „Hetman Adam Sieniawski i jego regimentarze. Studium z historii mentalności szlachty polskiej 1706-1725”. Zmarł w 2013 roku.

Źródło:

Powyższe hasło ukazało się pierwotnie w publikacji książkowej Bitwy polskie. Leksykon (Wydawnictwo Znak 1999) przygotowanej przez wykładowców Uniwersytetu Jagiellońskiego: Tomasza Gąsowskiego, Jerzego Ronikiera, Piotra Wróbla i Zdzisława Zblewskiego.