Portal dla tych, którzy wierzą, że przeszłość ma znaczenie. I że historia to sztuka dyskusji, a nie propagandy.

Czy Polacy pamiętają jeszcze o Holokauście?

Ocalałe fragmenty muru getta przy ul. Limanowskiego 60 w Krakowie.

fot.Ludek/ CC BY-SA 3.0 Ocalałe fragmenty muru getta przy ul. Limanowskiego 60 w Krakowie.

Poziom świadomości Polaków na temat Holokaustu pozostawia wiele do życzenia. Widać to między innymi w przestrzeni pozostałej po krakowskim getcie. Dlatego tak ważne okazują się inicjatywny upamiętniające los żydowskiej społeczności w czasie ostatniej wojny.

W ciepły, słoneczny dzień 28 października 1942 roku, Niemcy przeprowadzili drugą deportację ludności żydowskiej z getta krakowskiego do obozu zagłady w Bełżcu. Akcja trwała jeden dzień, świadkowie zapamiętali jednak, że przebiegała ona w brutalnej i nerwowej atmosferze, a w jej efekcie wywieziono z dzielnicy kilka tysięcy Żydów. Prócz osób starszych, chorych, matek z dziećmi, ofiarą padli także podopieczni i pracownicy Zakładu Sierot Żydowskich z ul. Józefińskiej 41. Choć od tych wydarzeń minęło 75 lat, dopiero teraz w miejscu, gdzie znajdowała się ostatnia lokalizacja sierocińca zostanie odsłonięta tablica upamiętniająca jego wychowanków i opiekunów.

Wypełnić micwę do końca

Dobroczynność stanowi jeden z fundamentów judaizmu i traktowana jest jako micwa – dobry uczynek wobec potrzebujących. Wpisuje się w to wielowiekowa historia krakowskich stowarzyszeń i instytucji opiekujących się dziećmi. Początki funkcjonowania Zakładu Sierot Żydowskich, o którym przypomni tablica, sięgają połowy XIX wieku.

Prześladowania Żydów rozpoczęły się niemal od razu po rozpoczęciu niemieckiej okupacji w Polsce. Na zdjęciu rozporządzenie o znamionowaniu Żydów z 18 listopada 1939 roku.

fot.Otto von Wächter/ domena publiczna Prześladowania Żydów rozpoczęły się niemal od razu po rozpoczęciu niemieckiej okupacji w Polsce. Na zdjęciu rozporządzenie o znamionowaniu Żydów z 18 listopada 1939 roku.

Przez wiele lat jego siedziba mieściła się przy ul. Dietla 64. Sytuacja uległa zmianie w 1941 roku, kiedy Żydzi przebywający w okupowanym Krakowie zostali zmuszeni do przeniesienia się na teren getta. W dzielnicy wychowankowie i wychowawcy mieszkali w budynku przy ul. Krakusa 8, ale po pierwszej deportacji do obozu zagłady w Bełżcu (czerwiec 1942 roku) znowu nakazano im przeprowadzkę. Najpierw ulokowano ich w budynku przy ul. Józefińskiej 31, a następnie w sierpniu lub wrześniu roku 1942  połączono Zakład Sierot Żydowskich z Bursą Rękodzielniczą i podopiecznych umieszczono w domu przy ul. Józefińskiej 41.

Komentarze (1)

Dodaj komentarz

Jeśli nie chcesz, nie musisz podawać swojego adresu email, nazwy ani adresu strony www. Możesz komentować całkowicie anonimowo.

Jeśli chcesz zgłosić literówkę lub błąd ortograficzny kliknij TUTAJ.